Go to top
Ben jij op zoek naar geluk? Wil je een gezond leven? Iedere dag mediteren?

Op Altamira vind je inzicht, verdieping en ontspanning.

We verzamelen de mooiste boeken voor je.

We lezen, we selecteren, we schrijven. We inspireren jou om te blijven groeien.

Ruim op: papierstapels temmen

Dit is het tweede in een serie van vier artikelen over Stephanie Bennett-Vogt's ervaringen met het populaire boek van Marie Kondo Opgeruimd! Lees hier het eerste artikel over het temmen van je rondslingerende kleding. Zelfs als je Kondo’s boek niet hebt gelezen, zal je waarschijnlijk de bevindingen van Stephanie kunnen gebruiken in je eigen reis naar een opgeruimde geest en een opgeruimd huis.

Week 2 - Door Stephanie Bennett-Vogt

Terwijl ik het deel van Kondo’s boek las over papier opruimen, voelde ik me in de mist verdwalen. Ik voelde me tekort schieten. Concentreren lukte  niet. Haar suggesties om papieren rommel te temmen gingen langs me heen. Het enige dat ik snapte was ‘gooi alles weg’ en dat was te heftig om op dat moment aan te kunnen.

Dit ligt niet aan haar. Papieren opruimen is een van de grootste problemen voor de meesten van ons. En ja, ook ik, de veteraan opruimer en opruim-leraar, met tientallen jaren ervaring, ook ik heb te veel papieren. Toen ik onlangs 10.000 studenten, lezers en blogvolgers vroeg naar hun grootste uitdaging op het gebied van opruimen, bleek dat ‘papier’ te zijn.

Het Aha-moment

Ik duwde mijn oorspronkelijke mist (ofwel weerstand) opzij en bleef lezen. Aankomend bij haar verhaal over credit card afschriften, garantiebewijzen en gebruiksaanwijzingen ging ik weer opletten! Dit kon ik aan. Ze vertelde me dat ik niets ervan hoefde te bewaren. Dat was een totale openbaring en een opluchting.

Bedoel je te zeggen dat ik de twee jaren van creditcard afschriften die ik zorgvuldig bewaar (voor je weet maar nooit) kan versnipperen? En de garantiebewijzen ook – die vergeelde angstaanjagende papieren die ik nooit heb ingevuld (en die allang zijn verlopen)? Je bedoelt dat ik de gebruiksaanwijzingen kan weggooien? Die folders met ingewikkelde tekeningen over hoe apparaten in elkaar zitten, zodat ik ze weer in elkaar kan zetten als ik ze in een opwelling helemaal uit elkaar heb gehaald? Die? Dat mag allemaal weg?

Ongelofelijk!

Het experiment

Dus dat deed ik: credit card afschriften in de ‘te versnipperen’ mand. De garantiebewijzen en gebruiksaanwijzingen in de papierbak. Sommige ervan waren geel geworden en gingen terug tot de jaren tachtig. Sommige gebruiksaanwijzingen waren van apparaten die we niet eens meer hadden.

Dat kostte me minder dan vijftien minuten. 

Op dag twee, was ik zo geïnspireerd dat ik mijn dierbare receptendoos tevoorschijn haalde. De doos die ik al ruim veertig jaar had. Je aan de kleur van de tabbladen zien dat ze uit de jaren zeventig komen.

Ik gooide de helft van de inhoud weg. Meer dan 110 recepten, die ik zo liefdevol had gekoesterd al die tijd. Voor als ik me geïnspireerd voelde om vijgenbrood te maken, kerriemacaroni, of rabarbertaart.

Gaat niet gebeuren.

Never nooit terwijl ik nog leef.

Stap voor stap

Alles weggooien is een idee. Maar ik weet niet zo zeker of ik daar al aan toe ben. Ik ben aan mijn recepten gehecht. En eerlijk gezegd: een aantal ervan gebruik ik nog regelmatig.

Er zijn een paar folders die ik om de zoveel tijd doorblader en waarvan ik nog steeds blij ben dat ik ze heb. Zoals de gebruiksaanwijzing van mijn internet-tv provider bijvoorbeeld. Ik heb er aantekeningen bij gezet van de telefoongesprekken met helpdeskmedewerkers die om de zoveel tijd nodig zijn. Natuurlijk zou ik die aantekeningen kunnen uittypen, maar die tijd besteed ik graag anders. Bovendien vind ik mijn krabbels best aardig.

Als ik niet meer zo allergisch reageer, zal ik teruggaan naar het stuk van Marie Kondo’s boek. Om de sectie over papier die ik niet kon snappen te herlezen.

Relatie met Ruimte voor jezelf

Kondo zou waarschijnlijk in elkaar krimpen als ze me dit zou horen zeggen, maar mijn langzaam-maar-zeker aanpak werkt als een tierelier voor papier. Volg de ‘regel van één’: werk aan datgene wat je nu aan kunt, in fases van één. Eén stuk papier, één stapel, één deel van de kamer, voor één minuut elke dag. En vergroot de taak of de tijd die je eraan besteedt als je energie dat toelaat. Totdat de taak compleet is. Mijn receptendoos is een mooi voorbeeld. Ik koos die doos en de inhoud voor één sessie. Niet alle mappen in mijn archief. Niet de brieven die nog steeds in een doos in mijn kast liggen.

De langzaam-maar-zeker Ruimte voor jezelf methode werkt goed om weerstand te verzachten, rust te voelen en nieuwe gewoontes aan te leren die leiden naar blijvende veranderingen.

Als papier een grote uitdaging voor je is, verlamt het je om er zelfs maar aan te denken. Of het koude zweet breekt je uit als je je stapels ziet. Dat zijn signalen om het rustig aan te doen. Het is niet zo gemakkelijk om vorderingen te maken als je je moedeloos voelt. Pak een probleem of een rommelzone aan die niet al te veel emotionele lading meezeult. Misschien zijn het je tijdschriften, of de ijskast. Of zijn het je schoenen of je postzegelverzameling – alles wat je niet naar de keel grijpt. Wat je vecht-of-vlucht-respons met rust laat. En volg Kondo’s suggestie om op te ruimen per categorie (in plaats van per kamer). Die is briljant!

Na verloop van tijd, kan ik je bijna garanderen  dat je aan de stapels papier zal beginnen. Met energie en zin om ze aan te pakken. En dan verdwijnen ze in een mum van tijd.

Stephanie Bennett-Vogt is de auteur van Ruimte voor je zelf, opruimen in huis en geest.

Neem hier een kijkje op haar website.

Volgende week deel 3: Word ik hier blij van?

Wil je meepraten? Wat zijn jouw ervaringen met de methode van Stephanie Bennett-Vogt of met die van Marie Kondo? Laat het ons weten op de Altamira Facebook! We zijn blij met je reactie.

Beoordeel dit artikel

(5 beoordelingen)
Beoordeling toevoegen
 

Deel dit bericht