Go to top
Relaties van welke aard dan ook – met familie, vrienden, collega’s of geliefden – kunnen ingewikkeld zijn. Door meer inzicht te krijgen in de werking en achtergronden van relaties en je eigen rol kun je werken aan het verbeteren van waardevolle relaties in je leven.

Top 5 tips van Carolien Roodvoets

In het boek Niemandskinderen laat Carolien Roodvoets zien wat er kan gebeuren als het mis gaat in gezinnen, en wat voor een invloed dit heeft op het gevoel van veiligheid, vertrouwen en zelfwaarde. Ze laat de verschillende patronen zien die er kunnen ontstaan.

Wie een onveilige jeugd heeft meegemaakt zal zich erin herkennen. Wie zelf kinderen opvoedt zal inzicht krijgen in de dynamiek van wat er mis kan gaan. En wie als partner of als kind geconfronteerd wordt met de gevolgen, zal het gedrag van de ‘Niemandskind’-partner of -ouder kunnen gaan begrijpen.

Wil je hier meer over lezen? Je koop het boek Niemandskinderen hier.

5 tips van Carolien Roodvoets over een onveilige jeugd

Een onveilige jeugd kan op veel verschillende manieren ontstaan. De basis ligt vaak bij ouders, die zelf ook niet veilig gehecht zijn toen zij zelf jong waren. Carolien Roodvoets geeft verschillende ontstaansredenen voor een onveilige jeugd.

1 Onvervulde wensen en verlangens

Wanneer een moeder zelf vroeger vaak in de steek werd gelaten, wil ze zich misschien erg graag binden aan iemand die altijd bij haar zal blijven. zullen hun kinderen ‘narcistisch bezetten’. Narcistisch betekent: ‘de zelfliefde betreffend’.

Je spreekt van narcistische bezetting wanneer het kind voornamelijk dient ter opbouw en instandhouding van een positief gevoel van eigenwaarde van zijn of haar ouders, en wanneer het kind onvervulde wensen en verlangens van de ouders moet vervullen.

2 Problematische partnerkeuze

Dit wordt ook wel een neurotische partnerkeuze genoemd. Deze relatie is grotendeels gebaseerd op de hiervoor genoemde onvervulde verlangens uit het verleden. Wanneer twee beschadigde mensen een relatie aangaan ontstaat er een soort onbewust samenspel, gebaseerd op en gecentreerd rondom oude, onverwerkte, persoonlijke conflicten.

Als er uit deze relaties kinderen geboren worden, komt het broze evenwicht nog meer onder druk te staan en worden de kinderen meestal betrokken bij dit onbewuste samenspel, in een poging het evenwicht te herstellen of te handhaven.

3 Het gevende kind

Een kind is zeer geschikt als projectiescherm voor alle onvervulde verlangens en conflicten van zijn onvolwassen en beschadigde ouders, omdat kinderen als baby eerst nog tamelijk ‘blanco’ lijken te zijn qua persoonlijkheid.

Wanneer ouders psychisch onvolwassen zijn en hun kinderen ‘narcistisch bezetten’, hun niet kunnen geven wat ze nodig hebben en hen betrekken bij het ‘dwangmatige onbewust samenspel’ in de relatie, raken kinderen structureel beschadigd en overbelast. Ze kunnen dan niet worden wie ze in potentie zijn. Ze zijn als het ware de steunpilaren van hun ouders.

4 Starre gewoonten

Problematische ouders hebben onvoldoende persoonlijke en relationele mogelijkheden om te transformeren, ze kunnen hun gedrag niet afstemmen op de behoeften van hun kinderen in de verschillende leeftijdsfasen en ze hebben een vrij beperkt arsenaal aan gedragsmogelijkheden, die in de ene fase wel adequaat kunnen zijn, maar in de andere totaal niet.

De gedragingen van de verschillende gezinsleden versterken elkaar, de patronen worden steeds manifester, maar in deze gezamenlijke‘rituele dans’ is er toch ook weer sprake van een zeker evenwicht – al is dat een gestoord evenwicht.

5 Problematische gezinnen

In gezonde gezinnen zijn de gezinsleden onderling wel sterk bij elkaar betrokken, maar de individuele leden worden ook gestimuleerd tot zelfstandig gedrag, in het nemen van eigen beslissingen en verantwoordelijkheid, en onderlinge verschillen mogen er zijn.

Problematische gezinnen zijn vaak kluwen- of loszandgezinnen. In 'kluwen'-gezinnen bemoeit iedereen zich met de ander in positieve of negatieve zin, maakt zich zorgen om hem of haar. Het verdriet van de een is onmiddellijk het verdriet van de ander, maar ook een ruzie tussen twee wordt een ruzie van het hele gezin. Het woord privacy kennen ze niet.

In loszandgezinnen getuigen de vaste gedragspatronen van te weinig onderlinge betrokkenheid. Ieder gaat zijn of haar eigen gang, de een weet niets van de ander. Ouders weten meestal niet waar hun kinderen uithangen, ze weten niets van de problemen van hun kinderen.

Vicieuze cirkel

Bovenbeschreven oorzaken voor een onveilige jeugd raken vaak in een soort vicieuze cirkel terecht. Onveilig gehechte kinderen ervaren alle 5 de punten. Wanneer deze kinderen volwassen zijn, veroorzaken ze zelf weer precies dezelfde punten.

Beoordeel dit artikel

(32 beoordelingen)
Beoordeling toevoegen
 

Deel dit bericht