Go to top
Ben jij op zoek naar geluk? Wil je een gezond leven? Iedere dag mediteren?

Op Altamira vind je inzicht, verdieping en ontspanning.

We verzamelen de mooiste boeken voor je.

We lezen, we selecteren, we schrijven. We inspireren jou om te blijven groeien.

Interview met Maggie Kline

Maggie Kline is de auteur van Het weerbare kind. Ze is gespecialiseerd in Somatic Experience bij kinderen, een traumabehandelingstechniek. Bij deze behandeling wordt harmonie in lichaam en geest hersteld, zonder herbeleving van het trauma. Maggie Kline legt uit wat SE precies is en hoe je om kunt gaat met getraumatiseerde kinderen.

Door je werk leer je volwassenen zich in te leven in de wereld van kinderen. Ook kinderen worden met trauma’s geconfronteerd. Ouders zijn zich hier vaak niet van bewust. Wat zijn trauma’s voor kinderen?
Veel ouders en professionals denken dat een heel jong kind zich traumatische gebeurtenissen vaak niet kan herinneren. Het tegenovergestelde is waar. Kleine kinderen kunnen hun ervaringen nog niet omzetten in woorden of om hulp vragen. Het lichaam van een baby ‘onthoudt’ echter álles. Het neemt ervaringen op, positief en negatief. Dit gaat volgens automatische ‘sensoren’ in het lichaam, waar of angst of succesvolle ontsnappingen in gecodeerd staan.

Ouders zien vaak niet het verband tussen gedrag van hun kind en bijvoorbeeld een geboortetrauma, een val van de trap of een bezoek aan de eerste hulp. In een dieper gelegen deel van de hersenen, door een soort instinctief overlevingsmechanisme, wordt vastgesteld hoe veilig een situatie is.  Daar ontstaat ook de energie voor zelfverdediging.

Opgetelde stress die ontstaat door chronische angsten of overweldigende gebeurtenissen zoals natuurrampen, oorlogen, explosies of aanranding kunnen leiden tot paniekaanvallen, depressies, buik- en hoofdpijn en later verslavingen. Natuurlijk zijn verlies van een geliefde, verlating en scheidingen ook zo overweldigend voor een kind dat deze kunnen leiden tot traumasymptomen die verder gaan dan het normale verdriet. Toch kunnen reacties en symptomen op de lange termijn worden voorkomen met simpele technieken en bekwame afstemming op de reacties van een kind.

Bij Somatic Experience behandelen we opgetelde stress en overweldigende gevoelens. Deze kunnen ontstaan uit een blokkade die veroorzaakt is door niet-afgemaakte reacties op ontvangen gevaar of bedreiging vanuit ontwikkelingsreflexen. Wanneer deze bewegingen wel afgemaakt worden, kan de energie eindelijk vrijkomen en verdwijnen de symptomen vaak. Een baby die met een keizersnede te wereld is gebracht, kan bijvoorbeeld later baat hebben bij het spelen van ‘duw-spelletjes’, zodat hij het gevoel van inwijding in deze wereld kan ervaren met de hulp van zijn ouders. Dit geeft het kind een andere indruk: een van succesvolle beheersing. Dit kan hem later motiveren om uitdagingen aan te gaan en activiteiten, taken en projecten af te ronden. Er zijn meerdere, regelmatig voorkomende mogelijkheden die kunnen leiden tot traumasymptomen bij kinderen. Dit kunnen alledaagse gebeurtenissen zijn zoals ongelukken, medische procedures, harde geluiden, pesten, nieuws op televisie, een enge gebeurtenis in het echt of in de media en echtscheidingen. Andere alom erkende gebeurtenissen zijn natuurrampen, rampen door toedoen van mensen, het overlijden van een geliefde, seksueel of geestelijk misbruik en, natuurlijk, verwaarlozing.

 

Wat kun je doen om een trauma te voorkomen, en wat kun je beter niet doen?
Na een traumatisch voorval of hevige stress, kunnen ouders simpele technieken gebruiken om zichzelf en hun kind te helpen. Dit kan via verschillende stadia van loslaten van de intense opwinding en de negatieve energie die was ontstaan door de paniek. In Het weerbare kind geef ik oefeningen die ouders kunnen helpen om acuut innerlijk besef te ontwikkelen voor de ‘trigger’ die een onverwachte gebeurtenis of reactie zou kunnen veroorzaken. Volwassenen leren om psychologische gevoelens te identificeren, te lokaliseren en op te sporen, terwijl de innerlijke gevoelens veranderen en bewegen. Door mindfulness en in het veilige gevoel van nu te blijven, bedaren deze hyper-opgewonden of bevroren gevoelens van angst. Daarna keert een algehele rust terug.

Wanneer volwassenen dit zelf onder de knie hebben, kunnen ze hun kind, stap voor stap, leiden in het loslaten van hun stress. Hierdoor kunnen angst gerelateerde symptomen aan het verleden toebehoren. De oefeningen leren bijvoorbeeld om eerst zélf kalm te worden, de tijd en de ruimte te nemen om een kind te helpen uit de shocktoestand te komen. Dit kan pas als je jezelf veilig voelt. Je moet zelf gewend zijn aan je eigen geruststellende stem en aanrakingen.  Dan pas kan je het beven, trillen en huilen van je kind verhelpen. Je begeleidt het kind totdat het loslaten van het trauma zichtbaar wordt, de blik in de ogen zachter wordt, het gelaat weer kleur krijgt en de ademhaling weer rustig wordt. Dit zijn signalen dat het lichaam van het kind terug is gekeerd in het nu, het voorbijgegane gevaar losgelaten. Zorg in alle gevallen dat je het kind niet tegenhoudt om te beven, het kind niet aanspoort om sneller los te laten en niet confronteert met je eigen angsten of woede over het voorval.

 

Vertel eens iets over je eigen ervaringen met kinderen die een trauma hebben op seksueel gebied, medisch of natuurrampen zoals een tsunami.
Baby’s en jonge kinderen zijn het meest kwetsbaar om te overweldigen, maar ze kunnen zich gelukkig ook heel goed verdedigen dankzij simpele trucjes. Deze kunnen aangeleerd worden door ouders en zorgverleners. Dit geldt vooral wanneer ze in de verzorgende en behoeftige fase zijn, vanaf geboorte tot het derde levensjaar. Ondertussen vormt het ‘rust en verwerk’ gedeelte van het zenuwstelsel (in de periode 0 tot 18 maanden). Ook de zenuwen en synaptische connecties voor herstel na verdriet blijven zich in die periode versterken.

Bij seksueel trauma, aanranding en medische trauma’s heeft het herstelproces voornamelijk te maken met het opnieuw opbouwen van gevoel van veiligheid en kracht. Hierbij ervan uitgaande dat het kind een goede start in het leven had met een normale ontwikkeling. Dit kan gerealiseerd worden door activiteiten die overschreden grenzen herstellen en verdedigende reacties uitlokken. Dit kunnen oriënterende reacties zijn, maar ook ‘fight-flight-bite’ impulsen en gezonde agressie, die uitmonden zelfverdedigingsreacties, in plaats van gevoelens van hulpeloosheid, verlating en ontreddering.

 

Jouw bent gespecialiseerd in somatic experience met kinderen. Hoe verschilt dit werk van het werken met volwassenen?
Met kinderen, maar ook met volwassenen, is het nuttig om dierenverhaaltjes voor te lezen. Hierdoor leert een kind dat het handig kan zijn om te rennen, te vechten of te verstoppen wanneer er iets engs gebeurt. Dit helpt ze om te weten dat ze niet alleen zijn en dat dat soort reacties normaal zijn. Het meest zinvol is om kinderen te laten spelen dat ze een dier zijn en op welke manier ze zich zouden verdedigen. Knuffels kunnen ook gebruikt worden om kinderen strategieën te leren met betrekking tot trauma’s. Tekenen kan ook op veel manieren gebruikt worden om een veilige plaats creëren, door kinderen te laten zien waar ze bang voor zijn en ze het omgekeerde te laten tekenen, of dromen laten uittekenen. Een van mijn favoriete methodes is om kinderen zichzelf te laten tekenen. Met verschillende kleuren geven ze vervolgens gevoelens aan op hun lichaam.

Hoe kan je deze speelvormen in de context van Somatic Experience plaatsen?
Een voorbeeld hiervan is een verhaaltje uit een van mijn boeken: ‘The story of Sammy’. Dit is te vinden in het boek Helping your traumatized child through play.

 

Je doet dit werk al lang, zijn er nog steeds wel eens dingen die je verbazen?
De kracht, vreugde en triomf waarmee kinderen weer in het leven staan dankzij Somatic Experience vind ik nog steeds het meest verbazingwekkend. Dat er ondanks de walgelijke, ondenkbare en gruwelijke voorvallen toch nog hoop is. Ik heb dit wonderbaarlijke van de therapie zelf ervaren in mijn werk met gevallen van seksueel misbruik, maar ook toen ik getuige was van een moord en toen er bloederige aanslagen in de stad waar ik woon. De groep kinderen en volwassenen die behandeld zijn na de tsunami in 2004 in Thailand zijn ook een succesvoorbeeld. Of de volwassenen die na de aanslag van Anders Breivik in Oslo dankzij de therapie succesvol hebben geleerd om door eerst zichzelf te helpen, daarna de kinderen te kunnen helpen.

 

Er wordt wel eens gezegd dat kinderen onze leermeesters zijn. Zijn er dingen die jij hebt geleerd dankzij de kinderen met wie je werkt?
Ik heb geleerd om onbezorgd lol te hebben. Probeer in je benadering als hulpverlener met nieuwsgierigheid en objectiviteit te werk te gaan. Ontspan en verzacht je lichaam en stem. Er is geen noodzaak om iets binnen een bepaalde periode te behalen of te verwezenlijken. Kies in je benadering respect, geduld en begrip.  Stel duidelijke grenzen en beperkingen, zodat kinderen zich veilig voelen.

 

Waar komt je interesse voor Somatic Experience vandaan?
Aanvankelijk, zoals velen, dacht ik dat ik mijn professionele vaardigheden wilde verbeteren. Maar tijdens mijn training met Dr. Peter Levine ontdekte ik al snel dat ik zelf onverwerkte trauma’s had. Ik kampte met chronische moeheid,  fybromyalgie, migraine en had een laag zelfbeeld ondanks mijn perfectionisme. Ik dacht dat dit dingen waren die bij het leven hoorde. Ik vergelijk het met het helder worden van een polaroid foto; stapje voor stapje kreeg ik meer duidelijkheid door de traumatische ervaringen waarom ik geworden was zoals ik was. Alle nare ervaringen en herinneringen leerde ik los te laten. Mijn leven ging dankzij Somatic Experience van moeizaam en uitgeblust, naar licht en gelukkig.

Mijn oude therapeut suggereerde altijd dat mijn familie de oorzaak was van mijn problemen. Natuurlijk is familie ook een grote invloed, maar er werd geen rekening gehouden met mijn geboortetrauma, de wilde hond die me aanviel als tweejarige en een litteken naliet én een zwaar fietsongeluk op mijn zevende waardoor 95% van de huid van mijn gezicht beschadigd was. Dat zegt toch genoeg? Deze trauma’s maakte me introvert en vertraagden mijn sociale, emotionele, motorische en psychische ontwikkeling. Dankzij Somatic Experience ben ik hiervan afgekomen. Ik ben onlangs, op mijn 68ste, begonnen met surfen! Het is nooit te laat om een gelukkige jeugd te hebben. 

Maggie Kline is de auteur van Het weerbare kind. Traumawerk bij kinderen. 

Bron: Maitrea Magazine

Beoordeel dit artikel

(1 beoordelingen)
Beoordeling toevoegen
 

Deel dit bericht