Go to top
Ben jij op zoek naar geluk? Wil je een gezond leven? Iedere dag mediteren?

Op Altamira vind je inzicht, verdieping en ontspanning.

We verzamelen de mooiste boeken voor je.

We lezen, we selecteren, we schrijven. We inspireren jou om te blijven groeien.

Ruim op: in 1 sessie of stap voor stap?

Dit is het laatste bericht in een serie van vier artikelen over Stephanie Bennett-Vogt's ervaringen met het populaire boek van Marie Kondo OpgeruimdDe vorige posts gingen over kledingstapels temmeneeuwige papierstapels die rondslingeren en over weggooien van spullen waar je niet blij van wordt. Zelfs als je Kondo’s boek niet hebt gelezen, zal je waarschijnlijk haar bevindingen kunnen gebruiken in je eigen reis naar een opgeruimde geest en een opgeruimd huis.

Week 4 - Door Stephanie Bennett-Vogt

Als verkoopaantallen iets zeggen, is de wereld kennelijk klaar voor deze boodschap. De buik is vol, het geduld is op, de bergruimte puilt uit. In mijn twintig jaren als opruim-professional, heb ik nog nooit een boek gezien dat zo werd omarmd als Opgeruimd! van Marie Kondo.

We leven in een onverzadigbare cultuur van ‘meer’ en ‘beter’. We zwemmen in stress. Kasten en vuilstortplaatsen zitten plofvol met spullen die niemand nodig heeft of gebruikt. Terwijl de wens om eenvoudiger te leven oprecht is, weten de meesten niet waar of hoe ze daaraan moeten beginnen. Hoe kunnen we de overvloed indammen en de rust en ruimte laten zegevieren?

Ja, het is een jungle. En de situatie is nijpender dan ooit.

De auteur van dit bescheiden boekje is Marie Kondo, een beeldschone en zedige Japanse meester-opruimer die dwars door de stapels heen snijdt met het zwaard van een Ninja krijger.

‘Ruim op in één keer’ adviseert ze. ‘Eerst wegdoen, dan pas opbergen.’

Haar tips om kleding te vouwen zodanig dat ze verticaal kunnen worden gestapeld vind ik top. Ik ben een fan van haar manier om ons (mij) op onze donder te geven over hoe we papieren blijven bewaren die we nooit meer zullen gebruiken of lezen. En haar uitnodiging om alles om ons heen te beoordelen op ‘word ik hier blij van?’ is ook een topper.

Haar benadering om alle boeken op de grond uit te spreiden en ze ‘aan lucht en licht bloot te stellen en weer bewust van ze te worden’ is een goeie. Behalve mezelf, is zij de enige persoon die ik ken die suggereert om waardering te voelen voor de dingen die we wegdoen.

Ze is goed. Heel goed.

Of je haar boek nu wel of niet gelezen hebt, het kan zijn dat je wilt weten hoe haar methode van opruimen zich verhoudt tot de mijne. Ook ik heb mijn hele leven ervaring opgedaan en mensen geholpen hun huizen te ontdoen van ongewenste stress en spullen.

Eerlijk is eerlijk, we willen allebei magie voor onze lezers en studenten: magie die hun levens verbeteren. We waren allebei maf van opruimen en organiseren als kind, altijd op zoek naar de beste manier om orde te brengen in ruimtes vol chaos. We zijn er allebei van overtuigd dat een thuis niet alleen maar een lege doos is die we vullen met dingen. Een thuis is een levende, ademende aanwezigheid die ons ondersteunt en vormt.

Met al die overeenkomsten is het opmerkelijk te zien hoe verschillend onze benaderingen zijn ten opzichte van rommel opruimen en ruimte creëren.

Wat zijn die verschillen dan?

Kijk eens naar de volgende vier aspecten.

Stapels of patronen?

Marie Kondo geeft fantastische tips, waarvan ik zelf een aantal van heb geïmplementeerd. Je kunt er alles over lezen in deze drie vorige artikelen: Kleding temmen; Papierstapels temmen; Word ik hier blij van?

Ik geloof echter dat de focus op de verkeerde punten ligt.

Zoals ik het zie, gaat het niet over de stress en de spullen. Het gaat dus ook niet over de stress of de spullen wegdoen. Waar het wel over gaat? Wat is de relatie die we hebben met onze emotionele patronen die leiden tot te veel stress en te veel spullen. Het gaat over die relatie.

Je kunt vreselijke last hebben van de beschimmelde dozen op zolder. Of van de hond van de buren die de hele nacht blaft. Of van het stofnest op je nieuwe jasje. De keukenkastjes die viezig voelen.

Laat je compassie schijnen over deze gevoelens die zo in je opborrelen. Je voelt dan je afhankelijkheid, je betrokkenheid, de schuld, de angst, de schaamte, de dingen die je moet. En als dat er allemaal mag zijn, dan wordt de lading lichter. De emotionele lading lichter maken, reduceert de fysieke lading. Als bij toverslag.

Het observeren van je ervaringen met compassie is het werk. De stress en de spullen geven de aanleiding om te oefenen.

Alles ineens, of stap voor stap?

Mijn langzaam-maar-zeker methode voor opruimen was niet een of ander maf idee dat ik bedacht heb. Het staat op een vaste ondergrond van wetenschappelijk onderzoek en bouwt voort op een ander Japans principe, dat Kaizen wordt genoemd. Kaizen is het uitoefenen van permanente verbetering. Ik heb me laten inspireren door het boek van Robert Maurer De kunst van Kaizen. Dat boek heeft heel veel verandert in mijn werk.

De kleine stapjes die Maurer zet, geeft het brein rust. Het zet geen ‘vecht of vlucht’ gedrag in werking. In de rust van de kleine stapjes, kan je alles wat ons vast zet, voorzichtig losmaken.

De praktijk van langzaam-maar-zeker en dingen eenvoudiger maken voelt niet alleen goed, het creëert ook nieuwe neurale paden in onze hersenen. En dan kunnen nieuwe gewoontes voet aan de grond krijgen. Die blijvende verandering brengen.

Perfect of vooruitgang?

Als we ons concentreren op het eindresultaat en op perfectie missen we de gelegenheid om onze imperfecties te zien. En om ze te accepteren. We zien dan niet hoe we van het eenvoudige plezier kunnen genieten dat voortvloeit uit iets doen met rust en gemak.

Als een voormalige control-freak die totaal uitgeput was van haar streven naar perfectie en van (veel te hard) proberen om dingen te veranderen weet ik hier alles van. Laat mijn verhaal jouw pogingen en onnodige leed overbodig maken. Het is niet van belang om je kasten, en laden, je papieren en problemen ‘onder controle’ te krijgen. Als je wilt, kan je daar pogingen toe doen en kijk dan goed waar je uitkomt. Mijn ervaring is dat het zwoegen is, doodvermoeiend, en het brengt geen geluk.

Het beste advies dat ik kan geven aan iedereen die zo vreselijk graag verandering wil is: Zorg dat je pret hebt met je opruimen en schoonmaken. Maak het licht. Zorg ervoor dat je er iedere dag tijd aan besteedt, al is het maar één minuut. Richt je op vooruitgang. Niet op perfectie.

Opruimen is geen race. Je hoeft het niet perfect te krijgen. En je hoeft het ook niet af te krijgen. Heb je ’m door?

Bestemming of reis?

Zodra we weggooien en organiseren zien als het eindspel, missen we een paar van de schatten die verborgen zitten onder de stress en de spullen. Die schatten zijn in potentie in staat om ons naar een ander niveau van functioneren te brengen. Mijn methode levert geen grote stappen gauw thuis resultaat. En dat zal je misschien wel eens irriteren. Mijn methode is simpel. Het is een dagelijkse oefening met vijf aspecten: langzaam, vereenvoudigen, waarnemen, overgave en zorgen voor jezelf. En deze methode gaat een leven lang mee.

Dus welke methode is beter?

Alles in eens, of stap voor stap?

Opruimen in een dag, of in kleine afleveringen?

Coca Cola of Pepsi?

Onlangs heb ik een onderzoek rondgezonden naar mijn lezers, volgers en studenten over programma’s die hen beter zouden kunnen ondersteunen. Een van hen antwoordde met de volgende tekst: “Heb net Marie Kondo’s boek gedaan en alles is weg. Dus niet langer in de markt voor jouw werk. “

En ze heeft gelijk. Ruimte voor jezelf om op te ruimen en te organiseren is niet voor iedereen. Zeker niet voor diegenen die snelle veranderingen willen. Het komt uiteindelijk allemaal neer op persoonlijke keuze en op wat er voor jou goed voelt.

Tegelijkertijd, ik denk dat er winst te boeken is als je beide methoden in elkaar vlecht. Een paar aanwijzingen voor het spel:

Opruimen in volgorde: kleding, boeken, papier, komono (diversen), spullen waar je een emotionele band mee hebt. In plaats van alles tegelijk (en het risico van mega-stress lopen) neem een voorbeeld aan Kondo’s suggestie om kleinere taken per stuk aan te pakken. Zodat je geen geweldige chaos op je vloer krijgt. Zodra je je niet meer vrolijk voelt, maar het tegendeel, ben je te hard van stapel gelopen. Even dimmen.

Opruimen per categorie: Kondo’s advies om je rommel aan te pakken per categorie in plaats van per kamer is ideaal. En voor het evenwicht doe je aan het eind van een klus telkens iets leuks om jezelf te trakteren. Met de benen op de bank een overheerlijke kop thee drinken, een wandeling met de hond, aan een bloeiende roos ruiken, een ommetje fietsen of (als je dat leuk vindt) een kleurplaat doen. Zo maak je van een klus om van te zuchten iets leuks waar je naar uit kijkt.

Word je er blij van? Jezelf de vraag stellen of iets je blij maakt is een fantastische maatstaf om vast te stellen wat blijft en wat weg kan. Als je je overspoeld voelt, is dat echter wel makkelijker gezegd dan gedaan. (Een hoofd dat te vol zit met rommel, neemt geen heldere beslissingen). Maak een ‘Ik weet het nog niet’ stapel of doos om later op terug te komen. In de loop van de tijd wordt die ‘ik weet het nog niet’ verzameling vanzelf kleiner. En dat is dan een mooie visuele maatstaf van hoeveel vooruitgang je maakt.

Ruimte voor jezelf nodigt je uit om een paar principes te hanteren. Continuïteit, plezier, compassie,  bewust handelen en zachtheid voor jezelf worden dan deel van een dagelijkse routine. Als je daarentegen verlangt naar de onmiddellijke bevrediging van grote stapels volle vuilniszakken in de gang en lege kasten en laden – dan is de langzaam-maar-zeker methode niet voor jou.

Opruimen met kleine stapjes geeft op papier misschien niet zo’n meeslepend beeld, maar als je die kleine stapjes dagelijks zet, krijg je een automatische en geweldloze opruimhouding waar je een leven lang plezier van zult hebben.

En de rommel in je leven verdwijnt. Als bij toverslag.

Als je meer wilt weten van mijn contra-intuïtieve manier van opruimen dan raad ik je aan mijn boek Ruimte voor jezelf, opruimen in geest en huis te lezen. Het levert de basis van een nieuwe manier van opruimen. Waarmee je huis en je geest in alle mogelijke opzichten opgeruimd en helder kunnen blijven.

Stephanie Bennett-Vogt is de auteur van Ruimte voor je zelf, opruimen in huis en geest.

Neem hier een kijkje op haar website.

Wil je meepraten? Wat zijn jouw ervaringen met de methode van Stephanie Bennett-Vogt of met die van Marie Kondo? Laat het ons weten op de Altamira Facebook! We zijn blij met je reactie.

Beoordeel dit artikel

(3 beoordelingen)
Beoordeling toevoegen
 

Deel dit bericht